last day na ng klase nung friday... isang exam na lang next week and it's over na... one helluva sem will soon be over... bakasyon na... yey! haha. yey nga ba? hindi rin masyado... though halos wala namang bakasyon talaga dahil sa nalalapit nang paglipad sa PALAWAN para sa practicum, matagal-tagal pa rin ang isang buwan na ilalagi ko dito sa bahay... which is bad... real bad... coz bakasyon mode's always equals to senti mode.... :( bakasyon means more time alone and more time doing nothing and more time thinking... :(

at etoh... nagsimula na nga... hay.

sa di malamang kadahilanan, hindi maganda ang gising ko... at dala ko sya hanggang ngaung madaling araw na... bakasyon blues? tsk. hassle...

"You can miss someone who died... You can miss someone who moved away... But the worst way to miss someone is missing someone you see everyday... :( "

ewan. wala lang. so sad... so true... minsan i can make myself believe na manhid na 'ko... na wala nang epekto saken ang mga bagay-bagay... haha! kmusta nman yun? kinakalimutan ko na bang tao ako? hay.

hay. hindi ata talaga mawawala yung mga moments na wala kang ibang pwedeng gawin kundi mag-isip ng mga bagay-bagay... mga moments na lahat-lahat na maiisip mo... yung mga bagay na dati eh akala mo wala nang epekto sayo... mapapaiyak ka pa ren sa mga ganitong pagkakataon...

etoh yung mga moments na parang gusto mo sulatan lahat ng taong dumaan sa buhay mo... magpasalamat, magpaalam, mangumusta, manumbat, mang-mura, magtanong, mangonsensya... mga moments na gustung-gusto mo itext mga tao at guluhin ang mga nananahimik nilang buhay... mga moments kung kelan naiisip mo lahat ng ka-paranoidan na bagay, lahat ng "what-if"s, lahat ng "should-have-not"s, lahat ng "could-have-been"s...

yuck. ang mushy. STOP!

__________________________________________________________________

* jobsh... hindi pa pala last yun... so sorry... as in... :'(  sori sori... no excuses... SORRY... mwah!

* OrgASM pipol... so sorry rin... :(